جهت بزرگنمایی عکس کلیک نمایید
 
شماره 124
آخرین شماره ها
نشریات دیگر

کاریکلماتور


محاسن بهار، سبز می‌شود

مرضیه‌سادات یثربی

□ زخم زبان به قلب سرایت می‌کند.

□ گوشم از حرف‌هایت پر است، برایم گوش‌پاک‌کن بخر!

□ با این‌که شکمم خالی است، دلم پر است.

□ ساحل تو کف دریاست!

□ همیشه قضاست، نماز صبح آفتاب!

□ کشتی‌هایش غرق شد؛ ولی خودش زنده ماند.

□ حرف‌هایش حرف نداشت.

□کویر، هیچ آبی به صورتش نمی‌زند.

□ دل جنگل برای گرمای بی‌سابقه سوخت.

□ خورشید در برابر او عینک آفتابی می‌زند.

□ آن‌قدر درد تنهایی کشیدم، معتاد شدم!

□ محاسن بهار، سبز می‌شود.

□ زمستان روسفید بیرون آمد.

□ کاسه‌ی صبرم لبریز شد، قابلمه خریدم.

□ بلندقدها از جایی که هستند کوتاه نمی‌آیند.

□ پیر شد، مو را از ماست کشید.

□ آن‌قدر طبع شاعری‌اش روان بود که در آن غرق شد.

□ باغچه با دیدن باغبان، گل از گلش شکفت!

□ نفسش از جای گرم بلند می‌شد، زمستان را نمی‌فهمید.

□ وقتی از من برید، قلبم خون آمد.

□ وقتی گذشته‌اش درگذشت، آینده‌اش متولد شد.

□ براساس آمارها، گوش شنوا نایاب شده است.

□ معلوم نیست تشنگی بیابان از کجا آب می‌خورد؟

□ همیشه برای نمازش تیمم می‌کند، بیابان!


پیاز موهایم

سمیه سلیمی

□ نمی‌دانم پرده به امید کدامین ساحل با شنیدن سخنان باد این‌گونه مواج و پرتلاطم می‌شود.

□ خورشید، ناب‌ترین سروده‌هایش را برای دل‌هایی می‌سراید که به استقبال ورودش می‌روند؛ پس باید سحرخیز باشیم!

□ شماره‌ی پروازم به سویت، تاریخ تولدت است.

□ حرف‌هایم همه از جنس تواَند؛ همین است که از پشت آن‌ها قلب من پیداست.

□ قلب من چون مازی است که پایان همه‌ی راه‌های آن، تو هستی (پس به قلب من بیا گم نمی‌شوی)؛

تکه‌های پازل قلبم نمایان‌گر تصویر توست.

□ از وقتی شومینه‌های خانه روشن است، دیگر کسی با بخاری پیرِ خانه‌ی‌مان کاری ندارد.

□ من هر روز نخ‌های زیادی می‌خرم، برای مادرِ خیاطم و پدرِ سیگاری‌ام!

□ همیشه پیاز، چشمانم را می‌سوزاند؛ اما این بار شامپوی نامناسب پیازِ موهایم را سوزاند.

خطوط دلت را اشغال نکن

افسانه بختیاری‌نژاد

□ خطوط دلت را اشغال نکن؛ کارت با چت هم راه‌می‌افتد.

□ قطره‌قطره جمع گردد، وانگهی اختلاس شود.

□ عصر ارتباطات، ارتباطات را از انسان گرفت.

□ تنها حقّی که به انسان داده می‌شود، مرگ است.

□ شانس درِ خانه‌ام را زد؛ دزدی هم دزدی‌های قدیم!

□ برای این‌که وضعش توپ بماند، ضربه‌های زیادی را تحمل کرد.

پای چوبه‌ی دار است، آخرین مقصد سر بی‌گناه.

□ بعضی‌ها برای بلند شدن قدّشان، همه‌چیز را زیر پا می‌گذارند.

 

فهرست عناوین
فونت درشتر
فونت ریزتر
نسخه متنی
نسخه چاپی
ارسال به دوستان