جهت بزرگنمایی عکس کلیک نمایید
آخرین شماره ها
نشریات دیگر
عناوین
فونت درشتر
فونت ریزتر
نسخه متنی
نسخه چاپی
ارسال به دوستان

فصل 4 بخش 2 : شرح کوتاهی از وقایع خیزش اسلامی مردم در بحرین



خیزش مردم بحرین در روز دوشنبه 25 بهمن 1389 (14 فوریه 2011) آغاز شد ؛ روزی که به تأسی از انقلاب‏های پیروزمند تونس و مصر، از سوی جوانان بحرینی به عنوان "روز خشم" اعلام شده بود.

 

ـ آغاز تظاهرات

تظاهرات مسالمت‏آمیز مردم بحرین هم با حمله نیروهای امنیتی و نیز اراذل و اوباش طرفدار حکومت به خشونت کشیده شد. در اولین روز تظاهرات بحرین یک جوان 21 ساله به نام «عبدالهادی علی المشیمع» شهید و 20 تن دیگر زخمی شدند.

با این خشونت غیرمنتظره حکومت، اعتراضات خیابانی اوج گرفت و به شهرها و مناطق دیگر نیز سرایت کرد. اما در روز دوم انقلاب نیز یک نفر دیگر شهیدت و چند نفر زخمی شدند.

 

 

ـ بیانیه اپوزیسیون

همزمان با آغاز اعتراضات، هفت جمعیت سیاسی بحرین بیانیه‏ای صادر کردند که در آن آمده بود: "وظیفه سیاسی ما اقتضا می کند که خواستار تسریع در روند تغییرات در همه جنبه ها و نیز انتقال به حاکمیت قانون شویم؛ حاکمیت قانون همان نظام دموکراتیک است که مردم در یک همه پرسی آن را تایید کردند و بر ماده نخست قانون اساسی مبنی براینکه مردم می توانند حکومت خود را انتخاب کنند، تاکید می کند. زمان انجام تغییرات گسترده و بازسازی کشور بر پایه آزادی، دموکراسی، عدالت و دولت قانون فرا رسیده است".

 

ـ خواسته‏های ابتدایی مردم

خواسته‏های مردم در روزهای اول انقلاب عبارت بود از:

ـ ایجاد تغییرات و اصلاحات سیاسی؛

ـ آزادی فعالان زندانی؛

ـ بازگشت فعالان تبعیدی؛

ـ توقف اعطای تابعیت سیاسی.

 

ـ بالارفتن سطح مطالبات

اما خشونت حکومت باعث شد که مردم از خواسته‏های فوق عبور کنند و سطح مطالباتشان افزایش دهند. مردم به دولت اعلام کرده بودند: «اعتراضات ما تنها برای اصلاحات و از بین رفتن تبعیض است و قصد براندازی حکومت را نداریم، ولی اگر تنها یک نفر از معترضین کشته شود دیگر به کمتر از تغییر رژیم رضایت نخواهیم داد".

 

ـ  اعطای تابعیت با اغراض سیاسی

همانطور که گفته شد یکی از مهم‏ترین دلایل اعتراضات مردم در انقلاب بحرین، «اعطای تابعیت وسیع سیاسی به اتباع بیگانه با هدف شکستن اکثریت شیعی این کشور» بود.

در حالی که در سال ۲۰۰۱ بحرینی‏ها ۶۲.۴٪ جمعیت این کشور را تشکیل می‌دادند و معادل ۳۷.۶٪ نیز اتباع خارجی بودند، اعطای وسیع تابعیت باعث شد که مطابق برآورد دولتی در سال ۲۰۰۷ ۴ معادل ۴۹٬۲۵٪ از کل جمعیت این کشور اتباع خارجی باشند. بسیاری از این خارجی‏ها، اعراب آفریقایی و اهالی شبه قاره هند هستند که یا سنی و یا غیر مسلمان‏اند.

اعطای تابعیت گسترده به این افراد، علاوه بر آن که به بحران بیکاری در این کشور دامن زده است، مشکلات عدیده اجتماعی نیز برای جامعه کوچک بحرین به وجود آورده است.

 

ـ تعلیق فعالیت فراکسیون شیعیان در مجلس

فراكسیون “وفاق ملی” متشكل از 18 نماینده شیعه در پارلمان بحرین روز سه‏شنبه 26 بهمن 1389 در اعتراض به كشته شدن یك شهروند بحرینی در تظاهرات روز اول، ادامه فعالیت خود را به حالت تعلیق درآورد.

اعضای این فراکسیون روز 8 اسفند کناره‏گیری خود از مجلس را قطعی نمودند و اعلام کردند که پارلمان دیگر مشروعیت دارد.

 

ـ میدان اللؤلؤه ، میدان التحریر منامه

هزاران نفر از مردم بحرین در دومین روز انقلاب، با الگوگیری از جوانان متحصن در "میدان التحریر" قاهره، در "میدان اللؤلؤة" منامه تجمع کردند.

در حالی که منابع بحرینی تخمین می‏زدند که بیش از 100هزار نفر در "میدان لؤلؤة" جمع شده باشند تعدادی جیپ و کامیون ارتشی در اطراف این میدان موضع گرفتند.

با غروب آفتاب در بحرین، شهروندان معترض بحرینی چادرهای خود را در "میدان اللؤلؤة" برپا کردند.

آنان با نصب پلاکاردهایی در اطراف میدان، خواستار کناره‏گیری خاندان حاکم از قدرت و عقوبت قاتلان شهدا شدند.

 

ـ رهبری اعتراضات با مردم

«عبدالرؤوف الشایب» دبیرکل جنبش الخلاص گفت: "تجمعات و تظاهرات مردم به دعوت هیچ حزب و گروه و جمعیتی نیست. مردم به صورت خودجوش آمده‏اند و تنها سقوط نظام را می‏خواهند.

وی افزود: "پادشاه گفته است که قصد دارد ساختار دولت را اصلاح و پارلمان را منحل کند؛ ولی مردم معترض به هیچ عنوان زیر بار اصلاحات ادعایی نخواهند رفت. آنها می‏خواهند حکومتی آزاد و دموکراتیک داشته باشند ".

 

ـ سخنرانی پادشاه

«حمد بن عیسی آل خلیفه» با حضور در تلویزیون بحرین ضمن تسلیت به خانواده‏های دو شهید روزهای اول انقلاب، اعلام کرد که برای بررسی شهادت این دو نفر، کمیته تحقیق تشکیل داده‏ است و مسببان مجازات خواهند شد.

وزیر کشور بحرین هم گفت: «قاتلان شهدای دیروز منامه بازداشت شده اند و در حال بازجویی هستند».

اما «علی مشیمع» یکی از فعالان سیاسی بحرین گفت: «ما با قطع و یقین می‏دانیم که اینگونه مسائل از خود دیوان پادشاهی نشأت می‏گیرد».

«نبیل رجب» فعال حقوق بشری بحرین گفت: «سخنان دیشب پادشاه بحرین بسیار دیر بیان شده و در پی خشونت اعمال شده از سوی حکومت بحرین در تظاهرات دیروز ، مردم این کشور به فکر تغییرات اساسی و بنیادین در نظام سیاسی این کشور هستند. یکی از این تغییرات اساسی  این است که دیگر انتخاب مسوولان رده بالای حکومت نباید توسط پادشاه انتخاب شوند».

 

ـ اعتصاب و اخراج

در همان اولین روزهای قیام، بسیاری از مردم منامه از حضور در محل کار خود خودداری کردند و گفتند که وظیفه خود می دانند که در مراسم تشییع و نیز در میدان اللؤلؤه حضوری فعال داشته باشند.

شرکت ارتباطی "زین" هم 50 تن از کارکنان خود را به جرم حضور در مراسم تشییع شهدا از کار اخراج کرد.

در روزها و ماه‏های بعد دامنه اخراج شهروندان شیعه از ادارات و مراکز بحرینی بسیار وسعت یافت و به صدها تن رسید.

 

ـ اعتراضات، طایفه‏ای نیست

مردم معترض بحرین در شعارها، نمادها و پلاکاردهایی خود دائماً تأکید می‏کند که: «لاشیعیة، لاسنیة، بحرینیة بحرینیة» و طایفه‏ای بودن اعتراضات خود را رد می‏کنند و اعلام می‏دارند که برای منافع کشور و حقوق همه مردم بحرین قیام کرده‏اند.

 

ـ ژست آمریکا و بیانیه وزارت خارجه بحرین

روز چهارشنبه 27 بهمن «فلیپ کراولی» سخنگوی کاخ سفید از دولت بحرین خواست به وعده‌های خود در مورد اصلاحات عمل کند و در مورد برخورد خشونت‌بار نیروهای امنیتی با معترضان به تحقیق بپردازد.

وزارت امور خارجه بحرین نیز در واکنش به اعتراضات جهانی بیانیه‏ای رسمی صادر و اعلام کرد:  

ـ اعتراض‏هایی که در بحرین دیده شد تنها در کشورهای دموکراتیک دیده می‏شوند. کشور پادشاهی بحرین هیچوقت از زور علیه مردم کشورش استفاده نخواهد کرد.

ـ برنامه اصلاحات و تغییر هنوز در دستور کار پادشاه بحرین است. این تغییرات شامل "تضمین تقسیم قدرت"، "رعایت اصول حقوق بشر" و "آزادی بیان" است.

ـ کمیته ویژه‏ای به ریاست معاون نخست وزیر جهت تحقیق برای مرگ دو جوان بحرینی تشکیل شده است. این کمیته کار خود را بی طرفانه و صادقانه انجام خواهد داد. وزارت کشور هم بسرعت کسانی که مشکوک بودند که در قتل آن دو جوان دست داشتند را دستگیر کردند.

ـ آزادی بیان با رعایت "قانون اساسی" و "قوانین کشور بحرین" حق همه مردم است و باید از سوی همه مورد احترام قرار بگیرد.

ـ لؤلؤه به خون کشیده شد

اما تنها یک روز بعد، دولت بحرین بر خلاف اظهارات فوق، در اقدامی ناجوانمردانه با حمله به میدان اللؤلؤه مردم را به خاک و خون کشید.

پلیس و نيروهاي امنيتي رژيم بحرين ساعت سه بامداد روز پنجشنبه 28 بهمن 1389 (17 فوریه 2011) به وقت منامه، با حمله ناگهاني به معترضانی که در ميدان اللؤلؤه شهر "منامه " تحصن كرده بودند، دستكم چهار نفر از آنها را به شهادت رساندند و بيش از يكصد نفر را نیز زخمي كردند

این نیروها بدون هشدار قبلي ناگهان به سمت تحصن‏كنندگان حمله ور شدند و به آنها تيراندازي نموده و گاز اشك‏آور نیز شليك كردند.  گروهي از این تحصن‌كنندگان ـ اعم از زن، مرد و كودك ـ در خواب بودند كه به ناگاه نيروهاي امنيتي به سمت آنها يورش بردند.

دو تن از زخمی‏های این هجوم نیز بعداً به شهادت رسیدند و تعداد شهدای میدان به شش نفر افزایش یافت.

 

ـ بستن میدان و حمله به بیمارستان

میدان اللؤلؤه بحرین پس از هجوم پلیس، به وسیله نیروهای سرکوبگر بحرین بسته شد از حضور آمبولانس ها در آن جلوگیری گردید. پزشکان حاضر در این میدان با وسایل ابتدایی به مداوای مجروحان می‏پرداختند و با پاره کردن لباس ها و درست کردن باندهای زخم ، محل جراحت مجروحان را می‏بستند.

 نیروهای امنیتی بحرین همچنین با یورش به بیمارستان سلمانیه که مجروحان سحرگاه در آن بستری بودند، پزشکان و کادر پرستاری این مرکز درمانی را در حالی که مشغول مداوای مجروحان بودند ،  مورد ضرب و شتم شدید قرار دادند. این بیمارستان تا قبل از این در محاصره کامل نیروهای بحرین قرار داشت.

 

ـ دولت: این سركوب لازم بود

«شيخ خالد بن احمد آل خليفه» وزير خارجه بحرين در توجيه سركوب مردم در میدان اللؤلؤه گفت: «خشونت‌ها و تيراندازي‌هاي صورت‏گرفته قابل‌ تأسف اما لازم بود».

وی این سخنان را در کنفرانسي مطبوعاتی که به همراه وزير خارجه امارات عربي متحده و همچنين دبيركل شوراي همكاري خليج فارس برگزار کرد اظهار داشت.

 

ـ نشست اضطراری «شوراي همكاري» و حمایت از دولت بحرين!

اعضای شوراي همكاري خليج فارس شامگاه 28 بهمن 1389 نشست فوق‌العاده‏ای در منامه برگزار کردند. این شورا در پایان نشست خود با انتشار بيانيه‌اي از اقدام دولت پادشاهي بحرين در سركوب مردم معترض و كشتار آنان حمايت كرد!

 

ـ حضور نیروهای سرکوبگر از دیگر کشورها

رژیم بحرین برای سرکوب مردم مظلوم بحرین از شهروندان اجنبی اهل کویت، هند و پاکستان استفاده می‏کرد.

 

ـ حضور فعال زنان بحرینی در اعتراضات

یکی از وجوه ممیزه انقلاب بحرین، حضور بشدت فعال بانوان بحرینی در صفوف مبارزات است. این بانوان ـ که به شکل یکدست و شگفت‏آوری محجبه هم هستند ـ درذ تمامی مراحل اعتراض به خاندان آل‏خلیفه در کنار شوهران، برادران و فرزندان خود قرار دارند.

 

ـ موضع دبیرکل سازمان ملل

دبيركل سازمان ملل در پيامي خطاب به رهبران بحرین تصريح كرد كه از هرگونه اعمال خشونت عليه تظاهرات‌كنندگان بپرهيزند و همچنين عاملان سركوبگري مردم  بحرین را محاكمه کنند.

«بان كي مون» به خبرنگاران اعلام كرد: گزارش‌هاي رسيده از نيمه‌شب بحرين بسيار نگران‌كننده بوده است و از شيوه‌هاي خشونت‌باري كه براي متفرق كردن جمعيت تظاهرات كنندگان بحرين استفاده مي‌شد بسيار آزرده خاطر شده‌ام.

 

ـ آیت‏الله قاسم: بین دو راه مخیّریم ؛ یا ذلت یا شهادت

«آیت الله شیخ عیسی قاسم» ابا اظهارات شدیداللحنی اقدام حاکمان بحرین در کشتار مردم را محکوم کرد و گفت: "این مردم چرا کشته شدند؟ این افراد بی‏گناه، اعم از زن و مرد و پیر و کودک و شیرخواره که به شکلی مسالمت‏آمیز بر روی زمین فرش گسترده بودند در اواخر شب محاصره شدند و مورد هجوم مسلح قرار گرفتند تا کشتارگاهی وحشتناک آفریده شود و خون‏های پاکی جاری گردد".

وی در نماز جمعه 29 بهمن منامه، مسؤولیت این فجایع را متوجه دولت دانست و گفت: "این حمله از سوی چه کسانی صورت گرفت؟ از سوی حکومتی که مسؤول رعایت حال شهروندان و محافظ جان و امنیت مردم است. این قتلگاه سهواً یا به اشتباه ایجاد نشد. این کار عمداً و با تصمیم قبلی صورت گرفت و تمام قرائن و شواهد حاکی از آن است که این عملیات نه برای متفرق کردن مردم بلکه برای کشتن و قلع و قمع کردن متحصنان انجام شد و هدف از آن، زهرچشم گرفتن از مردم و نشان دادن قساوت قلب بود".

این عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل‏بیت(ع) با اشاره به اینکه خشونت، راه اصلاح نیست گفت: "اگر روش‏های خشونت‏آمیز برای ساکت کردن مردم مفید بود در طول این سال‏ها که حکومت دائماً در حال اعمال خشونت علیه مردم بود این روش‏ها پاسخ می‏داد. اما این کارها فایده‏ای ندارد و نمی‏تواند ملت را ساکت کند. ما به تمام جهانیان، به سازمان ملل متحد، به مؤسسات حقوق بشری، و به وجدان‏های انسانی اعلام می‏کنیم که: حکومت ما را در بین دو کار مخیّر کرده است: یکی اینکه کاملاً تسلیم شویم  و بند بردگی را بر گردن خویش بیاندازیم و دیگر اینکه مورد تصفيه طائفی قرار گیریم و قتلگاه‏ها یکی پس از دیگری به مسلخ و قتلگاه کشیده شویم. و مسؤولیت این وضعیت بر عهده جهانیان است".

سخنان آیت الله قاسم بارها با شعارهای "هيهات منا الذله"، "الله اكبر"، "النصر للإسلام"، "شيعه و سنی برادرند"، لن نركع الا لله" و "بالروح بالدم نفديك يا بحرين" همراه شد.

 

ـ فشار جهانی و عقب‏نشینی حکومت

«هیلاری کلینتون» وزیر امور خارجه آمریکا گفت: بحرین تاکنون هم‏پیمان استراژیک ما بوده است اما اینک نیاز به تغییراتی حقیقی و ملموس دارد.

فرانسه هم نگراني خود را از تحولات اخير كشورهاي عربي و سركوب معترضان ضددولتي توسط نيروهاي امنيتي در اين كشورها اعلام كرد.

با بالاگرفتن اعتراضات جهانی، «حمد بن عيسي آل خليفه» وليعهد خود را با دادن اختيار، مامور "اجراي همه اصلاحات لازم براي تحقق خواسته‌هاي مردم بحرين با هر گرايشي " كرد.

«امیر سلمان بن حمد آل خلیفه» ولیعهد بحرین نیز با حضور در تلویزیون این کشور اعلام کرد: "برای بازگشت آرامش به کشور خواهان گفتگو با مخالفان هستیم".

وی افزود: "هم مردم به خانه‏های خود بازگردند و هم ارتش از خیابان‏ها عقب‏نشینی ‏کند تا آرامش به کشور بازگردد و گفتگو کنیم".

ـ عقب‏نشینی ارتش از خیابان‏ها و بازگشت مردم به لؤلؤه

روز شنبه 30 بهمن 1389 و به دستور ولیعهد بحرین، ارتش از میدان الؤلؤه و کلیه خیابان‏های منامه عقب‏نشینی کرده و امنیت این شهر به پلیس سپرده شد.

با رفتن تانک‏ها، مردم دوباره به میدان الؤلؤه برگشتند و چادرهای خود را برافراشتند. بعد از نماز عشای شنبه، تحصن عمومی در میدان با سخنرانی «شیخ علی سلمان» آغاز  شد. مردم گقتند که این تحصن را تا اجرای کلیه مطالبات ادامه خواهند داد.

ـ خواسته‏های متحصنان

خواسته‏های معترضان و نیز متحصنان میدان اللؤلؤه به شرح زیر اعلام شد:

ـ استعفای دولت؛

ـ آزادی زندانیان سیاسی؛

ـ پیگیری اوضاع مفقودین حوادث اخیر؛

ـ محاکمه وزیران کشور و دفاع و قاتلان شهدای حوادث اخیر؛

ـ تشکیل دولت نجات ملی با رأی مردم به عنوان تضمینی برای آغاز مذاکره مستقیم؛

ـ بهبود اوضاع اقتصادی مردم؛

ـ منع اعطای تابعیت سیاسی به غیربحرینی‏ها؛

ـ تبدیل پادشاهی خاندان آل‏خلیفه به پادشاهی مشروطه.

ـ سفر پادشاه بحرین به عربستان

«حمد بن عیسی آل خلیفه» دیکتاتور بحرین روز 4 اسفند 1389 برای انجام برخی گفت وگوهای محرمانه با سران ارشد عربستان سعودی، در سفری غیر منتظره وارد این کشور شد.

این در حالی بود که سه گردان وابسته به ارتش عربستان با حضور در مناطق شرقی این کشور، در نزدیکی مرز آبی بحرین مستقر شدند تا در صورت نیاز و در لحظه صدور دستور، از راه پل «ملک فهد» ـ که تنها راه ارتباطی زمینی میان عربستان و بحرین است ـ گذر کرده و به نیروهای رژیم بحرین در کشتار معترضین کمک کنند.

پیش از این نیز مقامات ارشد عربستان سعودی و امارات متحده عربی اعلام کرده بودند که در کنار رژیم حاکم بحرین ایستاده و هر گونه حمایت لازم و مورد نیاز این رژیم برای مقابله با معترضین و قتل عام آنان را فراهم خواهند کرد.

 

ـ 4 وزیر بحرینی برکنار شدند

پادشاه بحرین در پی تقاضای مردم در قبال بازخواست عوامل کشتار معترضان، روز 7 اسفندی چهار وزیر را برکنار کرد.

این وزیران شامل «شیخ احمد بن عطیه الله آل خلیفه» وزیر امور نخست‏وزیری، «فیصل الحمر» وزیر بهداشت، «فهمی الجودر» وزیر امور آب و برق و «شیخ ابراهیم بن خلیفه آل خلیفه» وزیر مسکن می‏شوند که به نظر پادشاه، مسبب بحران فعلی بحرین هستند.

 

ـ شروط آغاز گفتگو با حکومت

در پی تقاضاهای مکرر پادشاه و ولیعهد بحرین برای مذاکره با مخالفان، گروه‏های معارض آغاز هرگونه گفتگو را مشروط به 4 شرط زیر کردند:

ــ انحلال پارلمان و برکناری فوری نخست‏وزیر و هیأت دولت فعلی؛

ــ محاكمه مسؤولان شهادت شهروندان بحرینی؛

ــ تشكيل دولت موقت ملی برای برگزاری انتخابات مجلس تدوین قانون اساسی جدید؛

ــ تشکیل پارلمانی منبعث از آراء مردم و دارای تمامی صلاحیت‏ها.

تعدادی از فعالان سیاسی بحرینی تأکید کردندکه اگر حکومت به خواسته‏های انقلابیون تن ندهد، نافرمانی مدنی آغاز خواهد شد.

ـ هراس شاه عربستان از گسترش قیام بحرین

یک روزنامه انگلیسی فاش کرد: «ملک عبدالله» به «حمد بن عیسی آل خلیفه» پادشاه بحرین گفت اگر نتواند موج انقلاب را فروبنشاند این کشور با اعزام ده هزار نیروی امنیتی این کار را انجام خواهد داد، چرا که به هیچ وجه دوست ندارد این اعتراضات دامنگیر این کشور نیز بشود.

برغم این تهدید که در برخی از رسانه‏های بحرینی نیز منعکس شد مردم این کشور شنبه 14 اسفند 1389 بلندترین زنجیره انسانی را از میدان شهدای منامه تا مسجد الفاتح این شهر تشکیل دادند. میدان و مسجد الفاتح محل تجمع طرفداران شاه بحرین در آن روزها بود.

 

ـ تشکیل ائتلاف "هم‏پیمانی برای جمهوری"

در حالی که "گروه جوانان 14 فوریه" روز 17 اسفند خواستار الغاء پادشاهی و ایجاد نظام جمهوری در بحرین شدند، ائتلاف سیاسی جدید مخالفان بحرین هم از تلاش خود برای لغو پادشاهی در این کشور و ایجاد نظام جمهوری خبر داد.

این ائتلاف سیاسی با عنوان "هم‏پیمانی برای جمهوری" متشکل از سه گروه "جریان وفاداری اسلامی"، "جنبش حق" و "جنبش احرار" است.

این سه گروه سیاسی در بیانیه مشترکی اعلام کردند که ائتلاف آنها گزینه سرنگونی نظام موجود در بحرین و ایجاد نظام جمهوری دموکراتیک را در دستور کار قرار داده و خواهان تغییر مسالمت آمیز از طریق نافرمانی مدنی است.

 

ـ ورود وزیر دفاع آمریکا و آغاز قلع و قمع

وزير دفاع آمريكا روز 20 اسفند 1389 با اعلام حمايت از خاندان آل خليفه در برابر قيام‌ مردم اين كشور وارد منامه شد. "رابرت گيتس " پس از شركت در نشست ناتو در بروكسل در سفري غيرمنتظره عازم منامه شد.

"جف مورل " سخنگوي هيئت همراه رابرت گيتس هدف از سفر وزير دفاع آمريكا به بحرين را اطمينان بخشيدن به رهبران بحريني نسبت به حمايت واشنگتن از آنها و ترغيب به ضرورت انجام گفت‌وگو با گروه‌هاي معارض دانست.

مورل ادامه داد: رابرت گيتس احساس كرد كه ضرورت دارد با پادشاه بحرين و ولي‌عهد آن درباره اوضاع كنوني در اين كشور و منطقه گفت‌وگو كند.

هدف واقعی سفر وزير آمریکایی به بحرين چند روز بعد معلوم شد؛ زمانی که ارتش سعودی بحرین را اشغال کرد؛ میدان اللؤلؤه تخریب شد؛ و قلع و قمع مخالفان آغاز گردید. به اعتقاد ناظران سیاسی، تمام این اتفاقات با چراغ سبز گیتس صورت پذیرفت.

 

ـ ورود نظاميان عربستان به بحرين براي سركوب معترضان

روز 23 اسفند 1389 صدها تن از نيروهاي امنيتي عربستان سعودي به‌منظور سركوب انقلاب مردمي كه سرنگوني رژيم منامه را خواستارند، وارد بحرين شدند.

این نظامیان، اولين گروه از نيروهاي كشورهاي شوراي همكاري خليج فارس ـ موسوم به "سپر جزیره" ـ بودند که به‌منظور آنچه "حفظ نظام " در منامه مي‌‏نامیدند، وارد بحرين شدند. شایع بود که به نیروهای سعودی قبل از اعزام، گفته شده است که معترضان بحرین کافر هستند و می‏توانید آنها را بکشید.

وزير خارجه امارات هم تأييد كرد كه كشورش روز 23 اسفند 500 نيروي امنيتي به بحرين اعزام كرده است تا دولت بحرين را در سركوب تظاهرات اعتراض‌آميز مردم ياري دهند!

ناظران این کار را اشغال بحرین خواندند و با توجه به اینکه معاهده کشورهای خلیج، درباره استفاده از سپر جزیره در صورت حمله خارجی به یکی از اعضای شورای همکاری بوده است، استفاده از ارتش عربستان را خلاف قوانین شورای همکاری دانستند.

 

ـ اعلام حالت فوق‏العاده به مدت سه ماه

روز 24 اسفند «حمد بن عسی آل‏خلیفه» شاه بحرین به مدت 3 ماه در این کشور، حالت فوق‏العاده اعلام کرد.

با این اعلام، قلع و قمع شدید آغا شد و در همان روز، چهار نفر از شهروندان بحرینی در هجوم نيروهاي سعودي به منطقه "الستره" به شهادت رسیدند و حدود دویست نفر مجروح شدند.

«شیخ حسن عیسی» از نمایندگان مستعفی پارلمان گفت: دولت بحرین با کمک ارتش‏های خارجی و در سایه حکومت نظامی و حالت فوق‏العاده، می‏خواهد دست به قتل عام مردم بزند.

«شیخ علی الهاشمی» از علمای بحرین و تعدادی دیگر از روحانیون بحرینی در تماس با برخی مراجع درخواست صدور فتوای جهاد علیه نیروهای اشغالگر سعودی کردند.

همچنین با اعلام «شیخ فاضل ذاکی» عضو مجلس علمائی که از مردم درخواست کرده بود هیچکس در خانه نماند، هزاران نفر به سوی میدان اللؤلؤه حرکت کردند.

 

ـ اشغال میدان لؤلؤه

روز 25 اسفند 1389 تانک‏ها با حمله مجمدد به میدان الؤلؤه، مردم متحصن را قلع و قمع کردند و چادرهای آنان را آتش زدند.

همچنین ارتش بحرین به مدت یک ماه حکومت نظامی اعلام کرد که بر مبنای آن، ایجاد هرگونه تجمع ممنوع بوده و از ساعت 16 الی 4 بامداد منع آمد و شد برقرار است.

 

ـ تعطیلی مدارس

در همان روز وزارت آموزش وپرورش بحرين با انتشار بيانيه اي كه توسط تلويزيون اين كشور پخش شد اعلام كرد: "مدارس، دانشگاهها و مهدكودك هاي دولتي و خصوصي تا اطلاع ثانوي تعطيل است".

بورس بحرين هم اعلام كرد كه اين بخش مالي كشور به دليل حالت فوق العاده، تعطيل است.

بیمارستان السلمانیه منامه نیز همچنان در محاصره نیروهای امنیتی بحرینی و سعودی قرار داشت.

اما مردم بحرین که از محل تحصن خود بیرون رانده شده‏اند تأکید کردند که با نیروی جدید به این میدان بازخواهند گشت. شهروندان بحرینی از مساجد بانگ "حی علی الجهاد" سر می‏دادند.

 

ـ تخریب میدان لؤلؤه

روز 26 اسفند 1389 بولدوزرها و ماشین‏های سنگین دولتی، اقدام به تخریب میدان و لوازم و نمادهای متحصنین کردند. آنان حتی به خودروهای مردم که پس از حمله دیروز تانک‏ها و به آتش کشیدن چادرهای آنان به جا مانده بود هم رحم نکردند.

ـ مظلومیت مطلق

رهبر معظم انقلاب اسلامی در سالگرد امام راحل(ره) درباره مردم بحرین تعبیر "مظلومیت مطلق" را به کار بردند و فرمودند: «مردم بحرين در مظلوميت مطلق به سر مي‏برند».

برخی از نشانه‏های این مظلومیت مطلق را می‏توان در موارد زیر ملاحظه کرد:

1. مردم بحرین با وجود داشتن اکثریت شیعی، در طول تاریخ تحت سیطره اقلیت سنی بوده‏اند. اين ملت از حقوق اوليه‌ى يك شهروند و از حق تشكيل دولت و حكومت در كشور خود، در خاك خود و در سرزمين خود محروم است.

2. در حالی که رسانه‏های جهان انقلاب در کشورهای دیگر را به شکلی انبوه پوشش می‏دادند و حتی اخبار میدان التحریر قاهره را لحظه به لحظه مخابره می‏کردند، رویدادهای بحرین را بشدت بایکوت کرده، در رابطه با آن سکوت نمودند.

به عنوان مثال، وزارت خارجه قطر با ارسال دستور العملي به شبكه الجزيره به اين شبكه خبري دستور داد در خبرهاي خود رويدادها و جناياتي كه رژيم آل خليفه عليه مردم بحرين مرتكب مي‌شود را پوشش ندهد. این دسور در حالی صادر شد که مسؤولان قطری بارها بر بی طرفی این شبکه در نقل اخبار و تحولات کشورها تاکید کرده بودند.

3. مردم مصر حق داشتند که در "میدان التحریر" تجمع کنند. مردم یمن هم می‏توانستند "میدان التغییر" نمازجمعه بخوانند و تحصن کنند اما مردم بحرین حتی از محلی برای تجمع محروم هستند.

4. مردم مصر، یمن و دیگر کشورهای انقلابی با نیروهای امنیتی هموطن خود روبرو بودند؛ اما مردم بحرین با نیروهای اشغالگری مواجهند که اعتقاد دارند معترضان بحرین کافر و مهدورالدم هستند.

5. مردم تونس، مصر و یمن در اعتراضات خود به برخی اماکن حمله کردند. مردم لیبی نیز رسماً دست به اسلحه بردند و با قذافی وارد جنگ شدند. اما خیزش مردم بحرین، مسالمت‏آمیزترین قیام بهار عربی بود. مردم مظلوم بحرین گلوله‏ای شلیک نکردند  وحتی شیشه‏ای نشکستند اما با سخت‏ترین برخوردها مواجه شدند.

6. انقلاب در کشورهای مختلف، به دلیل سنی بودن اکثریت جمعیت آنها مورد حمایت علماء و خطباء قرار گرفت؛ اما از آنجا که اکثریت مردم بحرین شیعه هستند به این انقلاب انگ طایفه‏گرایی زده شد. گذشته از وهابیونی نظیر «شیخ محمد العریفی» که به عناد با مذهب اهل‏بیت(ع) معروف هستند، حتی چهره‏ای مانند «شیخ یوسف القرضاوی» که به عنوان یک روحانی معتدل و بانفوذ در جهان اسلام شناخته می‏شود در برابر قیام اسلامی مردم مظلوم بحرین موضع منفی گرفت و آن را "اختلاف شیعه و سنی" نامید.