جهت بزرگنمایی عکس کلیک نمایید
 
شماره 125
آخرین شماره ها
نشریات دیگر

اسلام در دوربین غرب


گوستاو لوبون می‌گوید...

تهیه و تنظیم: عصمت شهبازی

«گوستاو لوبون»، فیلسوف، مورخ، جامعه‌شناس و پزشک فرانسوی، سال 1841 میلادی در فرانسه به دنیا آمد و سال 1931 درگذشت. از او آثار گران‌بهایی به یادگار مانده است.

- انسان و جوامع؛

- روان‌شناسی سوسیالیسم؛

- تکامل ماده؛

- تمدن هند؛

- تمدن اسلام و عرب؛

- جهان نامتوازن؛

- روان‌شناسی انقلاب.

عقل و خرد آن حضرت بر همه‌ی مردمان می‌چربید و در اندیشه از همگان برتر بود. بیهوده سخن نمی‌گفت و همیشه به ذکر خدا مشغول بود. پیوسته با مردم، خوش‌رو بود و غالباً خاموش می‌نشست. خوی او نرم و اخلاقش نیکو بود. در نظر او بیگانه و نزدیک، نیرومند و ناتوان در برابر حق یک‌سان بودند. مستمندان را دوست می‌داشت و هیچ‌گاه بی‌نوایی را به دلیل ناداری‌اش با نظر حقارت نمی‌گریست؛ همان‌طور که زورمند را به سبب اقتدارش احترام نمی‌کرد. دل مردم شریف را به هر نحو که میسورش بود، به دست می‌آورد. یاران خود را دل‌گرم می‌کرد و از آن‌چه موجب دل‌سردی آنان می‌شد، خودداری می‌کرد. هر که نزدش می‌آمد، با روی باز از او پذیرایی می‌کرد و تا او از مجلس برنمی‌خاست، حضرت بلند نمی‌شد. هر که دست به دست او می‌داد، تا او دستش را نمی‌کشید، پیغمبرj   دست خود را رها نمی‌کرد و به همین نحو، اگر کسی درباره‌ی حاجتی با او گفت‌و‌گو می‌کرد، تا خود رشته‌ی سخن را قطع نمی‌کرد، آن حضرت، سخنش را قطع نمی‌فرمود. نسبت به یاران خود تفقد و مهربانی می‌کرد و از وضع آن‌ها می‌پرسید. گوسفندهای خود را به دست خود می‌دوشید و روی زمین می‌نشست. کفش و جامه‌ی خود را وصله می‌زد و کفش و جامه‌ی وصله‌دار می‌پوشید.

رسول خداj از دنیا رفت و در تمام عمر، هیچ‌گاه از نان جو سیر نشد. گاهی اتفاق می‌افتاد که یک یا دوماه در تمام خانه‌های آن حضرت، آتش برای طبخ غذا روشن نمی‌شد و خوراک آن‌ها آب و خرما بود و گاهی رسول خداj از گرسنگی، سنگ بر شکم مبارک می‌بست.

اضافه بر آن‌چه گفته شد، طبق گفته‌ی تاریخ‌نویسان عرب، حضرت محمدj بسیار خوددار و متفکر، کم‌حرف، احتیاط‌کار، خوش‌قلب بود و در رفتار و کردار خود، بسیار مراقب ادب و پاکیزگی خویش بود. زمانی که به ثروت و اقتدار نیز رسید، هیچ‌گاه کارهای خود را به دیگری واگذار نکرد. او در برابر سختی‌ها و دشواری‌ها خوددار و متحمل، با همتی بلند و در برخوردها مهربان و خوش‌رو بود. یکی از خدمت‌گزارانش نقل می‌کند که هیجده سال تمام خدمت او را انجام می‌داد و در طول این مدت، هیچ‌گاه سخن تند یا کردار ملال‌آور حتی برای تنبیه نیز از او ندیدم.

حضرت محمدj جنگ‌جویی دلاور و در فنون جنگی ماهر بود. هنگام خطر فرار نمی‌کرد و بی‌دلیل خود را به مهلکه نمی‌انداخت. آن تهورهای زیاده از حدی که در عرب دیده می‌شد، در او وجود نداشت.

فهرست عناوین
فونت درشتر
فونت ریزتر
نسخه متنی
نسخه چاپی
ارسال به دوستان