جهت بزرگنمایی عکس کلیک نمایید
 
شماره 125
آخرین شماره ها
نشریات دیگر

معرفی کتاب


حامد جلالی

تصویرگری و رنگ‌گزینی در هنرهای سنتی آذربایجان

نویسنده: رحمان احمدی‌ملکی

ناشر: مؤسسه‌ی تألیف، ترجمه و نشر آثار هنری (متن)

تعداد صفحات: 280

«درباره‌ی جنبه‌های تصویری هنرهای سنتی آذربایجان، تلاش درخور توجهی انجام نشده و پژوهش فنیِ چندانی صورت نگرفته است.» نویسنده‌ی محترم در مقدمه‌ی کتاب با این جمله شروع کرده است تا تأکیدی بر این داشته باشد که قسمت زیادی از بسترهای این آفرینش و مصداق‌های مشهود این آثار، یا از میان رفته‌اند یا در فراسوی ناپیدا، پراکنده شده‌اند؛ یا اکثر تولیدشان قطع شده و نمونه‌های مصنوعی و کارخانه‌ای با اشکال تکراری و بی‌مفهوم، جای آن‌ها را گرفته است و اکنون صاحبان آن همه رمز و فن، از بین رفته‌اند و بازماندگان‌شان یا حوصله‌ی بازگویی ندارند یا برای شرح مختصر چند و چون قضایا، حافظه‌‌ی‌شان یاری نمی‌کند.

نویسنده طی پژوهش‌هایی که داشته است، اطلاعات خود را در چهار فصل، «دست‌بافت‌ها و زیراندازها»، «سوزن‌دوزی و نقش‌پردازی با پارچه»، «گونه‌های لباس و تن‌پوش‌ها» و «خلاقیت‌های تصویری و آذین‌نگاری در عروسی‌ها و عیدها» تقسیم کرده که در این فصول به قالی و قالیچه، جاجیم، گلیم و تابلوهای تصویری، چهل‌تکه‌دوزی و پادری‌دوزی، لباس‌های مردانه، عروسی‌ها و عیدها پرداخته شده است.

احمدی‌ملکی در فصل اول کتاب، به قالی و قالیچه‌ی آذربایجان پرداخته و می‌نویسد: «قالی‌بافی یکی از صنایع مهم آذربایجان است که محصولات تولیدی آن از اقلام مهم صادراتی بوده و هزاران نفر در ارتباط با آن دارای کار و درآمد بوده‌اند. این صنعت و هنر به‌صورت کارگاهی شهری و تک‌بافی روستایی و عشایری است.» به‌زعم مؤلف، آذربایجان منطقه‌ای است که از دیرباز صنعت و هنر قالی‌بافی با زندگی مردم آن همراه بوده و صرف‌نظر از ویژگی‌های فنی و آماری، از نظر نقش‌پردازی و رنگ‌گزینی هنرمندان در قالی‌ها و قالیچه‌ها و نیز فرم‌ها و طرح‌های به‌کاررفته، تنوع و خلاقیت چشم‌گیری در مجموعه‌ی آثارش دیده می‌شود.

کتاب «تصویرگری و رنگ‌گزینی در هنرهای سنتی آذربایجان»، نوشته‌ی رحمان احمدی‌ملکی با قیمت تعیین شده 6200 تومان، از سوی مؤسسه‌ی تألیف، ترجمه و نشر آثار هنری (متن) به فروش می‌رسد. تصاویر رنگی هم ضمیمه‌ی این کتاب است.

این کتاب به مناسبت برگزاری دومین گردهمایی گنجینه‌های ازیادرفته‌ی هنر ایران منتشر شده است.

گیلیاد

نویسنده: مریلین رابینسون

مترجم: مرجان محمدی

ناشر: آموت

تاریخ چاپ: 1392

تعداد صفحات: 312

گیلیاد اثری است زیبا، سنگین، عمیق و زلال. رمان رابینسون آرام آرام به ما یاد می‌دهد چه‌طور با روند داستان پیش برویم و با جزئیات آن آشنا شویم.

مریلین رابینسون، نویسنده‌ی معاصر آمریکا (1943) در شهر سنت‌پونت به دنیا آمد. دکترای زبان انگلیسی را در شهر واشنگتن به پایان برد و هم‌اکنون استاد کارگاه نویسندگان دانشگاه آیوواست.

اولین رمان او با نام «خانه‌داری» در سال 1980 منتشر شد و جایزه‌ی بنیاد همینگوی را از آن خود کرد. دومین رمان این نویسنده به نام «گیلیاد»، در سال 2004 چاپ شد و جایزه‌ی کانون منتقدان کتاب ملی، امبسادور و جایزه‌ی پولیتزر سال 2005 را برد. سومین رمان وی با نام «خانه» در سال 2008 منتشر شد و جایزه‌ی ملی آن سال و اورنج انگلستان را نصیب خود کرد. این کتاب از میان 156 عنوان و از سوی 123 کتاب‌خانه‌ی سراسر دنیا، نامزد جایزه‌ی «ایمپک دوبلین» 2010 شد که گران‌ترین جایزه‌ی ادبی شناخته می‌شود. او نویسنده‌ای با قلمی دشوار است و توصیفاتی عمیق در رمان‌هایش دارد. روایت‌های فراوان او از کتاب مقدس، بدون این‌که اشاره‌ی مستقیمی به آن داشته باشد، خواندن رمان و ترجمه‌ی آن را دشوار می‌کند.

در آثار خانم رابینسون، روایتی از عشق می‌بینیم که میان خانواده‌های امروزی، به‌ویژه در جوامع آمریکایی شاید کم‌تر به چشم می‌خورد! این گرما و وابستگی میان افراد، چنان خواننده را تحت تأثیر قرار می‌دهد که گویی این داستان در زندگی واقعی خود ما اتفاق افتاده است. آثار وی گذشته از هیجانات، مبالغه و گزافه‌گویی‌هایی است که در برخی رمان‌ها وجود دارد تا خواننده را میخ‌کوب کند. روایت داستان‌های ایشان، بسیار آرام و عمیق است؛ انگار در انتخاب تک‌تک واژه‌ها قصد و نیت خاصی وجود داشته است.

گیلیاد، کتابی است شگفت‌انگیز برای خوانندگانی که آرزوی خواندن رمانی بی‌نظیر دارند؛ داستانی که ایده‌های بزرگ را با روایتی زیبا بیان می‌کند. گیلیاد، بزرگ‌داشت زندگی است در سکوتی ژرف که نباید آن را نادیده گرفت.

مبانی رنگ و کاربرد آن

نویسنده: دکتر حبیب‌الله آیت‌اللهی

ناشر: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)

تاریخ چاپ: 1390

تعداد صفحات: 144

دکتر حبیب‌الله آیت‌اللهی، متولد سال 1313 در شیراز است. از کودکی به ادبیات و نقاشی علاقه‌مند بود؛ از این رو برای تحصیلات دوره‌ی عالی وارد دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در سال 1338 با کسب مقام دانشجوی ممتاز از تحصیل فراغت یافت.

آیت‌اللهی که مشمول قانون اعزام دانشجویان رتبه‌ی اول به خارج از کشور بود، راهی فرانسه شد و سه سال در آتلیه‌های لوگو و اوژمه به کسب هنر پرداخت. سپس به مدرسه‌ی عالی هنرهای زیبای پاریس رفت و در آن‌جا شیوه‌های تازه‌ی نقاشی و نیز نقاشی دیواری را فرا گرفته و در رشته‌ی آذین‌گری، معماری داخلی، نقاشی دیواری جدید، پیکره‌سازی و طراحی صنعتی تخصص گرفت. به موازات آن در دانشگاه سوربن به تحصیل پرداخت و در سال 1349 در رشته‌ی تاریخ هنر تحلیلی و تطبیقی به گرفتن درجه‌ی دکترا توفیق یافت.

از آثار منتشرشده‌ی این هنرمند، می‌توان به ابعاد ملموس اثر هنری، تاریخ تحلیلی هنر ایران از آغاز سکونت آنان در فلات ایران تا جمهوری اسلامی، تاریخ هنرهای تجسمی ایران از آغاز تاکنون، مبانی نظری هنرهای تجسمی، مبانی علمی رنگ و کاربرد آن، نگره‌ی هنر انقلاب اسلامی، شیوه‌های مختلف نقد هنری و... اشاره کرد.

وی در سال 1383 چهره‌ی ماندگار معرفی شد.

می‌دانم باید کتاب را معرفی می‌کردم؛ اما آن‌قدر این مرد بزرگ است که دلم نیامد مختصری از زندگی‌نامه‌اش نگویم.

کتاب مبانی رنگ و کاربرد آن دوازده فصل دارد: دیباچه، عضو بینایی و چشم و نور، ماده، چشم: اندام ادراک بینایی، دایره‌ی رنگ‌شناسی، جفت‌های رنگ‌های مکمل، هم‌نمایی یا متامریسم، بافت و رنگ، بازتاب و درون‌تاب، هماهنگی رنگی، کلیات، تعریف و انواع آن، روان‌شناسی رنگ‌ها، نمادها و نمودهای رنگی و آموزش رنگ.

ابتدای پیش‌گفتار، نویسنده چنین می‌نویسد: «آفرینش با رنگ آغاز شد و رنگ، در تنوع بی‌نهایتش، موجب دیدن، درک و تشخیص اجسام و اشیا و ویژگی‌های آن‌هاست. در حدیثی از امام صادقm این معنا به صراحت بیان شده است؛ هنگامی که یکی از اصحاب از ایشان پرسید: «آیا خدا را می‌توان دید؟» امامm پاسخ فرمودند: «آن‌چه ما می‌بینیم با رنگ‌ها و کیفیت‌های رنگی آن‌هاست و خداوند خود آفریننده‌ی رنگ و کیفیت‌های رنگی است.»

خواندنش را برای کسانی که دوست دارند چیزهای جدید یاد بگیرند، توصیه می‌کنم.

شاید عشق باشد شاید عادت

نویسنده: مرضیه نفری

ناشر: انجمن قلم ایران

تاریخ چاپ: 1391

تعداد صفحات: 144

ابتدا پشت جلد که گزیده‌ای از یکی از داستان‌های مجموعه داستان «شاید عشق باشد شاید عادت» را بخوانیم:

«کنار پنجره می‌ایستم. حیاط در حال خلوت شدن است. رسولی بخاری را خاموش می‌کند و کنار من می‌ایستد. روبه‌روی‌مان مرد قدبلندی با کاپشن چرمی مشکی روی موتور نشسته است. زن جوان به سمتش می‌رود. کیف سفید را از دسته‌ی موتور آویزان می‌کند و ترک پسر می‌نشیند. شال صورتی‌اش را شل‌تر می‌کند. گوشواره‌های آویزانش بیرون می‌افتد.»

مرضیه نفری، داستان‌نویسی است که داستان را خوب می‌شناسد و مخاطبش را هم به خوبی در این سال‌ها شناخته است. او تقریباً یک ژورنالیست حرفه‌ای است که برای مجلات مختلف به خوبی قلم می‌زند. وی در این کتاب، دوازده داستان را در قالب یک مجموعه داستان توسط انجمن قلم ایران جمع‌آوری کرده است که عبارت‌اند از: شاید عشق باشد شاید عادت!، احترام، من ستاره‌ام جایم زمین نیست، امانت، انفجار، تولد یک مرد، چراغ خانه، جوانه‌های بهاری، شکلات‌های سنگی، شما اول بفرمایید، کاسکو و من هم برای خودم کسی شده‌ام.

عنوان کتاب، عنوان اولین داستان هم هست؛ داستانی که با روایتی زنانه شروع می‌شود و داستان زنی است که...

نمی‌خواهم داستان‌ها را لو بدهم و فقط می‌خواهم آشنای‌تان کنم با این بانوی داستان‌نویس قمی. مرضیه نفری در داستان‌هایش مثل اکثر نویسندگان زن، راویانش زنان هستند و دردها و معضلات اجتماعی را به روایت کشیده است و...

خواندن این کتاب را به خوانندگان محترم، مخصوصاً خواهران عزیزم توصیه می‌کنم.

عهدنامه‌ی مالک‌اشتر

مترجم: محمدابراهیم بدایع‌نگار تهرانی

مصحح: محمد شادروی‌منش و محمود عابدی

ناشر: میراث مکتوب

تاریخ چاپ: 1392

تعداد صفحات: 167

زمانی کلاس مدیریت می‌رفتم و استاد درباره‌ی مدیریت و ارکان الزامی و ضروری آن، اشاره کرد به نامه‌ی مولا علیm به مالک‌اشتر. استاد آن روز گفت: «در نامه‌ی امیرالمومنین علی ابن ابی‌طالبm چهل نکته‌ی مدیریتی است که امروز بزرگان علم مدیریت در دنیا به آن رسیده‌اند؛ نکاتی که اگر یک مدیر به آن عمل کند، کشوری توسعه‌یافته و مترقی خواهد داشت و مشکلات اجتماعی، اقتصادی و... حل خواهند شد...» از آن روز توجه‌ ویژه‌ای به این نامه داشتم و سعی کردم از آن را شابلنی برای امور کاری‌ام کنم. چند روز پیش، به عنوان این کتاب برخوردم که برایم شیرین بود و خواستم این شیرینی را با شما سهیم باشم.

نامه‌ی امام علی بن ابی‌طالب به مالک‌اشتر نخعی، معروف به «عهد» یا «فرمان مالک‌اشتر»، جامع‌ترین نامه‌ای است که سیدرضی در کتاب شریف نهج‌البلاغه از آن حضرت آورده و در آن، بیش از دیگر نامه‌ها به مسائل جامعه و ارکان حکومت پرداخته شده است.

عهد یا عهدنامه در این معنی خاص، به مکتوبی گفته می‌شود که حاکمی در وصیت به فرزند و جانشین یا خطاب به یکی از کارگزاران، هنگام روانه‌کردن او به ناحیه‌ای از کشور تحت فرمانروایی خود صادر می‌کرد و با مخاطب در اِعمال و اجرای مفاد آن پیمان می‌بست. این مکتوب غالباً مجموعه‌ای از سفارش‌های اخلاقی و گاهی رساله‌ای در شیوه‌ی کشورداری و در حکم آیین‌نامه‌ی حکومتی بود.

عهدنامه‌ی امامm از زمان صدور تا روزگار بدایع‌نگار، مخاطبان گونه‌گونی یافته است. بدایع‌نگار، عهدنامه را به سال ۱۲۷۳ قمری به نام ناصرالدین‌شاه قاجار ترجمه کرد. او در آن هنگام (33سالگی) با بسیاری از متون مهم فارسی، از جمله ترجمه‌ی تاریخ یمینی و تاریخ جهانگشای جوینی که گویا در مکتب‌خانه‌ها و حوزه‌های اختصاصی بزرگ‌زادگان تدریس می‌شد، آشنا بود. از این گذشته او، در آن روز بیش از ده سال در بدایع‌نگاری سابقه داشت؛ بنابراین قدرت و مهارت او در آداب ترسل و انشا، به حدی بود که تحسین معاصران را برانگیزد.

در این دفتر، ترجمه‌ی بدایع‌نگار تهرانی با دست نوشته‌ای به خط تویسرکانی از آن ترجمه (مکتوب به سال ۱۲۹۷ق) تقدیم خوانندگان شده است. مصححان، علاوه بر مقابله‌ی نسخه‌ها، ترجمه را نیز با متن عربی عهدنامه سنجیده و در پای صفحه به افتادگی‌ها و احیاناً انحراف ترجمه از اصل اشاره کرده‌اند. ترجمه‌ی مقدمه‌ی این اثر را به انگلیسی دکتر محمود امیدسالار بر عهده داشته است.

کتاب عهدنامه‌ی مالک‌اشتر با ترجمه‌ی محمدابراهیم بدایع‌نگار تهرانی با مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمد شادروی‌منش و محمود عابدی، از سوی مرکز پژوهشی میراث مکتوب در شمارگان ۲۵۰۰ نسخه، قطع وزیری و به بهای صدهزار ریال منتشر شده است.

فهرست عناوین
فونت درشتر
فونت ریزتر
نسخه متنی
نسخه چاپی
ارسال به دوستان